இரவு முழுதும் நடந்த அந்த வக்கிரமான வேட்டைக்குப் பிறகு, விடியற்காலை ஐந்து மணிக்குக் குளிர்ந்த காற்று வீசியது. படுக்கையறை முழுவதும் உறவுகளின் சிதைந்த அடையாளங்களாலும், காயப்பட்ட உடல்களின் வாசனையாலும் நிறைந்திருந்தது. கார்த்திக் முதலில் கண் விழித்தான். அவனது இருபுறமும் அக்கா மீனாவும், தங்கை ரம்யாவும் நிர்வாணக் கோலத்தில் அவனைப் பற்றிக்கொண்டு கிடந்தனர். அம்மா கமலா, கார்த்திக்கின் கால்களுக்கு அருகே குறுகிப் படுத்திருந்தாள்.

"எல்லாரும் எழுந்திருங்க... விடியப்போகுது," என்று கார்த்திக் கரகரப்பான குரலில் சொன்னான். நால்வரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். இப்போது அவர்களுக்குள் எந்த நாணமும் இல்லை.