நள்ளிரவு ஒரு மணி இருக்கும். கௌதம் அலுவலக வேலைப் பளுவில் நன்றாகக் குறட்டை விட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். அஞ்சலி மெல்லப் படுக்கையை விட்டு எழுந்தாள். அவள் இப்போது வெறும் ஒரு மெல்லிய ட்ரான்ஸ்பரன்ட் (Transparent) நைட்டி மட்டுமே அணிந்திருந்தாள். அந்த நைட்டிக்கு அடியில் அவளது அந்தப் பால் போன்ற வெண்ணிற மேனியும், கருகருவென இருந்த அந்த மர்மப் பிரதேசமும் அப்படியே தெரிந்தன.
அவள் பூனை நடை நடந்து சிவக்குமாரின் அறைக்குள் நுழைந்தாள். சிவக்குமார் தூங்காமல் அவளுக்காகவே ஏங்கிக் காத்துக் கொண்டிருந்தார். அஞ்சலி கதவைச் சத்தமில்லாமல் தாழிட்டுவிட்டு, மெல்ல நைட்டியைக் கழற்றி எறிந்தாள். மெழுகுவர்த்தி ஒளியில் அவளது அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் இரு பெரிய மலைக் குன்றுகளைப் போல அசைந்தன.
"எனது கதைகளைத் தொடர்ந்து எழுதவும், புதிய கற்பனை உலகங்களை உங்களுக்காக உருவாக்கவும் உங்கள் ஆதரவை வழங்கலாம். உங்கள் ஒவ்வொரு பங்களிப்பும் எனது எழுத்துப் பயணத்திற்குப் பெரிய பலமாக அமையும்."
Write a comment ...