மலைவாசஸ்தலத்தின் அந்த அதிகாலைப் பொழுது மிகவும் குளிர்ச்சியாக இருந்தது. பங்களாவிற்கு சற்றுத் தள்ளி, அடர்ந்தக் காடுகளுக்கு இடையே ஒரு ரகசிய அருவி கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அங்கே மனித நடமாட்டமே இல்லை. அஜய், காயத்ரியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு அந்த அருவியை நோக்கி அழைத்துச் சென்றான். காயத்ரி ஒரு மெல்லிய வெள்ளை நிற நைட்டி அணிந்திருந்தாள். குளிர் காற்றில் அந்த நைட்டி அவளது உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டு, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான 40 அளவுள்ள மார்பகங்களையும், அகன்ற 42 அளவுள்ளப் பின்னழகையும் ஒரு ஓவியம் போல எடுத்துக் காட்டியது.

அருவியின் சத்தம் காதைக் கிழித்தது. அஜய் சட்டென்று தனது ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு முழு நிர்வாணமாக நின்றான். அவனது வாலிப ஆண்மையின் விஸ்வரூபத்தைப் பார்த்த காயத்ரியின் கண்களில் ஒருவிதமான மயக்கம் தெரிந்தது. "அம்மா... ஏன் இன்னும் தயங்குற? இங்கே நாம மட்டும்தான்... இந்த இயற்கையோட சேர்ந்து நாம ஒன்னா நனையலாம்," என்று அஜய் அவளைத் தன்பக்கம் இழுத்தான். காயத்ரி மெல்லத் தனது நைட்டியைக் கழற்றிப் பாறையின் மீது வைத்தாள். இப்போது அவளது அந்தச் செழுமையானத் தேகம் அதிகாலைப் பனிமூட்டத்தில் ஒரு தேவலோகச் சிலையைப் போலத் தெரிந்தது.