வாட்ஸ்அப்பில் நடந்த அந்த அனல் பறக்கும் உரையாடலுக்குப் பிறகு, நிதினால் அந்தச் சிறிய அறைக்குள் முடங்கிக் கிடக்க முடியவில்லை. வசுந்தரா அக்கா அனுப்பிய அந்த அரைகுறை ஆடைப் புகைப்படம் அவனது ரத்த ஓட்டத்தை ஏகத்திற்கும் ஏற்றிவிட்டிருந்தது. சரியாக நள்ளிரவு 12:30 மணி இருக்கும். வசுந்தராவிடமிருந்து மீண்டும் ஒரு மெசேஜ் வந்தது: "வீட்ல ரொம்ப புழுக்கமா இருக்கு நிதின்... நான் மாடிக்குக் காத்து வாங்கப் போறேன். உனக்கும் தூக்கம் வரலைன்னா அங்கே வாயேன்..."

அந்த அழைப்பில் இருந்த வக்கிரத்தை நிதின் சட்டென்று பிடித்துக்கொண்டான். சத்தமில்லாமல் தனது அறைக் கதவைத் திறந்து, பூனைப் பாதங்கள் வைத்து மொட்டை மாடிக்குச் சென்றான். அங்கே நிலவொளி மங்கலாகப் படர்ந்திருந்தது. இரு வீடுகளுக்கும் இடையே இருந்த அந்தச் சிறியத் தடுப்புச் சுவர் இப்போது ஒரு தடையாகவேத் தெரியவில்லை. வசுந்தரா அக்கா ஏற்கனவே அங்கே நின்றிருந்தாள். அவள் தனது அந்த நீல நிற நைட்டியின் மேலிருந்தத் துண்டைக் கழற்றிப் பக்கத்தில் இருந்தக் கொடியில் போட்டிருந்தாள். அந்த மெல்லிய நைட்டி நிலவொளியில் ஒரு கண்ணாடி போலச் செயல்பட்டு, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான 40 அளவுள்ள மார்பகங்களின் நிழலாட்டத்தைத் துல்லியமாகக் காட்டியது.