அந்தப் பேருந்துப் பயணத்திற்குப் பிறகு கார்த்தியின் உலகம் தலைகீழாக மாறியிருந்தது. அலுவலகப் பணிகளில் அவனால் கவனம் செலுத்தவே முடியவில்லை. கண்களை மூடினால், கூட்ட நெரிசலில் பிரியாவின் அந்தப் பழுத்தப் பப்பாளிப் போன்ற 40 அளவுள்ள மார்பகங்கள் அவனது மார்பில் வந்து இறங்கிய அந்தத் தருணமே மீண்டும் மீண்டும் நிழலாடியது. அவளது அந்த மல்லிகை மணம் கலந்த வியர்வை வாசம் அவனது நாசியில் இன்னும் அப்படியே தங்கியிருந்தது.

பிரியா ஒரு சாதாரணப் பெண்ணல்ல; அவளது அந்தப் பருத்தத் தொடைகளும், புடவையை மீறித் துடித்த அந்த 42 அளவுள்ளப் பின்னழகும் கார்த்தியின் வாலிப ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தன. அந்தப் பேருந்தில் அவள் அவனது பேண்ட் மீதுத் தனது கையை வைத்துத் தடவிய அந்த ஒரு விநாடி, அவளுக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு காமத் தீ பற்றி எரிவதை அவனுக்கு உணர்த்தியது. ஆனால், அதன் பிறகு இரண்டு வாரங்கள் அவளிடமிருந்து எந்தத் தகவலும் இல்லை. கார்த்தி ஒவ்வொரு நாளும் அந்தப் பேருந்தில் அவளைத் தேடினான், ஆனால் அவள் வரவில்லை.