கார்த்திக் தன் கல்லூரியின் இறுதி ஆண்டில் படித்துக் கொண்டிருந்தான். வழக்கமாகத் தன் பைக்கில்தான் கல்லூரிக்குச் செல்வான். ஆனால், எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு வாரம் அவனது பைக் பழுதுபார்க்கும் மையத்தில் இருக்க வேண்டியதாயிற்று. வேறு வழியின்றி அவன் நகரப் பேருந்தில் பயணம் செய்யத் தொடங்கினான். அந்தப் பயணம்தான் அவனது வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான ஒரு அத்தியாயத்தைத் தொடங்கும் என்று அவன் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை.

அன்று காலை பேருந்து நிறுத்தத்தில் அவன் காத்திருந்தபோதுதான் அவளை முதன்முதலில் பார்த்தான். பெயர் ரம்யா. வயது இருபத்தி நான்கு இருக்கும். திருமணமாகி சில ஆண்டுகளே ஆன இளம் பெண் என்பதை அவளது நெற்றித் திலகமும், கழுத்து மங்கல நாணும் சொல்லாமல் சொல்லின. தினமும் மல்லிகைப் பூச்சூடி, நேர்த்தியாகச் சேலை அணிந்து வருவாள். அவளது அசைவுகளும், அவளிலிருந்து வீசும் மெல்லிய சென்ட் வாசனையும் கார்த்திக்கை அறியாமலேயே அவள்பால் ஈர்த்தன.