சொந்த ஊரில் நடக்கும் குடும்பக் கல்யாண விசேஷம் என்றாலே ஒரு தனி அழகுதான். சொந்த பந்தங்கள் அனைவரும் ஒரே இடத்தில் கூடி, சிரிப்பும் சத்தமுமாக அந்தப் பெரிய வீடே திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருந்தது. பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஊருக்கு வந்ததால், எல்லாரும் என்னைச் சூழ்ந்து நலம் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், என் கண்கள் மட்டும் அந்தப் பெரிய கூட்டத்திற்கு நடுவே ஒருவரைத் தேடி அலைந்தன.

அப்போதுதான் வாசலில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. காரில் இருந்து இறங்கியவளைப் பார்த்ததும் என் இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்றுவிட்டது போல இருந்தது. அவள் தான் திவ்யா—என் தூரத்துச் சொந்தக்கார முறைப்பெண். அவளுக்குத் திருமணமாகிச் சில வருடங்கள் ஆகிவிட்டன என்று தெரியும். ஆனால், அவளது தோற்றம் இன்னும் அப்படியே, இன்னும் சொல்லப்போனால் முன்பை விட இப்போது கூடுதல் பொலிவோடும், கச்சிதமான உடல்வாகோடும் பட்டுச் சேலையில் பேரழகியாகக் காட்சியளித்தாள்.