வசந்த் மதுரையில் கல்லூரி படித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவனது வீட்டிற்குப் பக்கத்து வீட்டில் ஒரு புதிய குடும்பம் குடிவந்தது. அந்த வீட்டின் தலைவி பெயர் காயத்ரி, வயது இருபத்தி ஆறு இருக்கும். அவளது கணவன் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் மேலாளராக இருந்தான். அவர்களுக்கு ஐந்து வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை இருந்தது. காயத்ரி பார்ப்பதற்கு லட்சணமான, ஒரு சராசரி குடும்பப் பெண் போலத் தெரிந்தாலும், அவளது உடலமைப்பு அப்பட்டமான காமப் பெட்டகம். நடுத்தரமான உயரம், கனிந்து பழுத்த மாம்பழங்கள் போன்ற எடுப்பான மார்புகள், வளைந்து நெளியும் சிகப்பு நிற இடுப்பு, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகப் பார்ப்பவர்களைச் சுண்டி இழுக்கும்படியான அகன்ற கனமான பின்புறம் என அவளது ஒவ்வொரு அசைவும் வாலிபர்களைச் சுடரேற்றும்.

ஆனால், அவளது கணவனோ நாற்பது வயதைத் தாண்டிய, சொட்டைத் தலை மற்றும் தொப்பையுடன் பார்ப்பதற்குக் காண்டாமிருகம் போல இருப்பான். இந்த ஜோடியைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் வசந்திற்குள், "இவனுக்கெல்லாம் இப்படி ஒரு பேரழகியா?" என்ற ஏக்கம் பிறக்கும். அவர்கள் குடிவந்த நாள் முதல் கேபிள் கனெக்ஷன் கொடுப்பது, கனமான பொருட்களைத் தூக்குவது எனப் பல உதவிகளை வசந்த் செய்து கொடுத்ததால், காயத்ரிக்கு அவனிடம் ஒரு தனி உரிமை ஏற்பட்டது. அவளது வீட்டில் மாமனார், மாமியார் என ஐந்து பேர் இருந்தாலும், கணவன் இல்லாத நேரங்களில் தன் தேவைகளுக்கு வசந்தையே பயன்படுத்திக் கொண்டாள். வசந்தும் அவளைக் கண்ட முதல் நாளே, எப்படியாவது அவளது கனிந்த உடலை ருசிக்க வேண்டும் என்று வெறியோடு காத்துக்கொண்டிருந்தான்.